2010 yapımı 'It's Kind of a Funny Story', komedi ve dram türlerini hassas bir dengede buluşturan, izleyiciyi içine çeken bir film. Yönetmenliğini Anna Boden ve Ryan Fleck'in üstlendiği yapım, klinik depresyonla boğuşan 16 yaşındaki Craig'in hikayesini anlatıyor. Okul, aile ve gelecek kaygısının ağır yükü altında ezilen Craig, intihar düşünceleriyle baş etmeye çalışır ve son çare olarak bir psikiyatri kliniğine başvurur. Ancak, genç servisinin dolu olması nedeniyle yetişkin psikiyatri servisine yatırılması, beklenmedik bir serüvenin başlangıcı olur.

Keir Gilchrist, Craig rolünde gençliğin karmaşık duygularını ve kırılganlığını son derece inandırıcı bir şekilde yansıtıyor. Ona eşlik eden Zach Galifianakis, Bobby karakteriyle filmin kalbini oluşturuyor. Galifianakis, alışılageldik komedi performansının ötesine geçerek, derin bir hüzün ve bilgelik taşıyan, unutulmaz bir portre çiziyor. Emma Roberts ise Noelle karakteriyle filme romantik ve umut dolu bir dokunuş katıyor.

Film, ağır bir konuyu ele alırken asla karamsarlığa düşmüyor. Aksine, klinikte geçirilen beş gün boyunca Craig'in diğer hastalarla kurduğu sıra dışı bağlar, onun hayata bakış açısını yavaş yavaş değiştiriyor. Senaryo, mizah ve duygusal derinliği bir arada sunarak, zihinsel sağlık mücadelesini damgalamadan, insani bir şekilde ele alıyor. Görsel olarak canlı ve yaratıcı sekanslarla (Craig'in hayalindeki New York turu gibi) desteklenen film, izleyiciyi düşündürürken aynı zamanda gülümsetmeyi de başarıyor.

'It's Kind of a Funny Story', mükemmel olma baskısının altında ezilen herkesin kendinden bir parça bulabileceği, samimi ve ilham verici bir hikaye sunuyor. Sadece bir gençlik draması değil, aynı zamanda yeniden başlamanın, bağlantı kurmanın ve küçük mutlulukları fark etmenin güzelliğini anlatan evrensel bir film. Oyunculuklar, yönetmenlik ve dokunaklı hikayesiyle izlenmeyi fazlasıyla hak ediyor.